Nieuws

Countrynight for Sirius part 6


De voorbije dagen ben ik overstelpt met telefoontjes, berichtjes, facebook berichtjes enz enz.

Ik apprecieer dit van harte, jullie bezorgdheid, jullie vriendschap overmant me met veel genegenheid naar jullie toe.

Ik heb er lang over nagedacht om neer te schrijven hoe de vork nu in de steel zit ivm mijn evenement sinds jaren Countrynight for Sirius, zou ik het schrijven, zou ik het niet schrijven, maar de vragen blijven binnenstromen.

Vandaar deze opheldering.


Het begon allemaal zes jaar geleden toen ik nog deel uitmaakte van het ter ziele gegaane Country Joy. Ik had rond de Kerstperiode Sirius leren kennen en vroeg aan mijn familie en vrienden om me geen materialistische toestanden te kopen maar me de centjes te geven zodat ik Sirius kon helpen. Dat was voor mij het ultieme Kerstgevoel. De vraag rees bij mezelf wat ik nog meer kon doen voor de honden, poezen en andere dieren daar. 

Het enige wat ik kon bieden was mijn stem, dus na wat brainstormen heb ik vanaf nul Countrynight for Sirius opgestart. Het eerste jaar hadden we een 200 aanwezigen en de artiesten waren wij zelf en een dame die franse chansons zong.

Er waren zoveel Country & Line dance liefhebbers aanwezig dat ik besloot om het tweede jaar het helemaal naar Country om te buigen. De naam Countrynight was geboren.

Ik deed al de contacten met de artiesten, het speciale emotionele moment dat er elk jaar was, samen zingen met Phebe, de doedelzak mensen enz. ook de publiciteit enz. Terwijl Mevr L. V. alles regelde achter de schermen, de brouwer, eten, zaal vrijwilligers en noem maar op. Een super samenwerking die ik altijd zal koesteren. Vergaderingen werden er praktisch niet gehouden, misschien twee door Mevr L.V. om een goede kijk te hebben op het gebeuren en te kijken wie wat en waar zou van dienst zijn. Ik moest er zelfs niet aanwezig zijn want ik deed mijn ding en dat was telkens ok.

Elk jaar hadden de artiesten, mensen van het geluid, de demo dansers alle goede zorgen. We zorgden voor frietjes in de namiddag want het was voor allen een zwaren en lange dag, de demo dansers kregen bonnetjes en hun inkom (enkel voor de dansers zelf)  We groeiden en hadden duidelijke afspraken met allen, de communicatie gebeurde via mezelf.


Spijtig genoeg kwam daar dit jaar een einde aan. Ik nodigde een Country federatie uit, zij zouden komen een handje toesteken en zorgen voor de veiligheid.

De demo dansers waren gecontacteerd, ik zorgde voor hen dezelfde voorwaarden die ik gewoon was met hen overeen te komen.

De artiesten werden gevraagd, er was zelfs iemand bij die vroeg om ook mee te doen, ook hier had ik dezelfde voorwaarden als andere jaren.

De standhouders waren ook gecontacteerd, ik vroeg aan hen geen standgeld, ze gaven wat ze wilde geven. Het geluid was al geregeld vorig jaar, ook de Dixie.

Ik zorgde voor een mooie kleurrijke affiche en maakte al een fb evenement aan.

Ik reed met mijn autootje naar interviews, het moest en zou dit jaar ook terug vol geraken. Alles voor de dieren.


Tot ik plots een vraag kreeg om een andere affiche te maken, ze werd te kleurrijk bevonden.

Dus zorgde ik voor een nieuwe affiche, deze was ok bevonden maar er stond een verkeerd emailadres op. Dit heb ik dan ook veranderd.

Ondertussen was er al een andere affiche gemaakt en deze werd dan afgedrukt en opgehangen hier en daar.

Ondertussen worden de dagelijkse affiche gemaakt door Mevr A. V. 

Ik zie deze dagelijks verschijnen in het nieuwe fb evenement dat aangemaakt is. Ik heb dan maar mijn evenement verwijdert, er was een nieuw, het mijne was blijkbaar niet goed genoeg (alhoewel het jaren heel goed gedaan heeft)

Er werden 6 vergaderingen gehouden waar ik maar één keer aanwezig was en dit telefonisch want met het reilen en zeilen achter de schermen had ik niets te maken.

Plots krijg ik van de federatie te horen dat ze niet welkom waren om te komen helpen, zij waren zonder mijn medeweten gecontacteerd. Ik vroeg wat er aan de hand was en hoorde dat ze niet zoveel mensen zouden gratis binnen laten en dan ook nog eten en drinken geven. Wat was mijn afspraak met de federatie dan nog waard?

Ik kreeg te horen dat de dansers die demo kwamen dansen moesten inkom betalen en twee bonnetjes kregen. Dit per email want ook zij waren gecontacteerd zonder mijn medeweten.

Dan contacteerde mij een artiest met de mededeling dat de artiesten belangeloos al van s middags kwamen, zij meer dan 100 km verplaatsing deden en hun partner twee bonnetjes kreeg om te drinken. Ook zij waren gecontacteerd zonder mijn medeweten. Deze mensen hebben hun gage voor een betaald optreden laten vallen om hier voor dit evenement aanwezig te zijn, waarvoor dank. Dit is dan wel opgelost kunnen worden, gelukkig of er waren geen artiesten.

En zo was er het één na het ander, ik heb me dan terug getrokken... Ik was er na vijf jaar blijkbaar niet meer nodig. 


Wat heeft me dit geleerd? Dat goed zijn niet altijd goed ontmoet. Dat Countrynight for Sirius mijn babietje was waar ik dag in dag uit voor leefde, waar ik met mijn spaarpotje voor rondging tot verveling van de aanwezigen op mijn optredens. Dat de duizenden Euro's die op die vijf jaar zijn opgehaald blijkbaar niet genoeg waren. Voor mij is een benefiet geven en nemen.. 


Ik dank de vele vele aanwezigen door de jaren heen die in me geloofd hebben, de artiesten door de jaren heen, jullie zijn kanjers, de mensen achter de schermen, iedereen die aan de speciale momenten meewerkte, het geluid, kortom iedereen.

Het waren super jaren maar voor mezelf moet ik het loslaten.

Ik hoop dat ik jullie hiermee klaarheid heb gegeven over het waarom en antwoorden op de zovele vragen.

Er is een groot evenement op mijn werk waar ik ga helpen dit jaar om mijn zinnen te verzetten op zaterdag en zondag omdat het moet. Ik kreeg vandaag te horen dat ze me toch vrij gegeven hadden op 23/2, het is niet meer nodig..


Hopend op jullie begrip en bedankt namens de diertjes,


Conny Dean